Ik kan me nog goed herinneren dat we onze eerste computer kregen. Deze kwam op de kamer van mijn broer te staan, maar gelukkig mocht ik er ook regelmatig gebruik van maken. Natuurlijk was zo’n pc geweldig leuk om spelletjes op te spelen en dat deed ik ook zeker. Maar wat ik nóg leuker vond, was schrijven. En dan vooral gedichten.
Ik vond het heerlijk om achter de pc te kruipen en te ontdekken hoe de letters op het scherm zich langzaam vormden tot een gedicht. Uren kon ik bezig zijn met zo’n gedicht en eigenlijk is daarin nog steeds niets veranderd. Ik ben pas tevreden als het voor mijn gevoel echt klopt.
Waar ik vroeger schreef voor de lol, met het fantasierijke brein van een puber, heeft het schrijven inmiddels een serieuzere vorm gekregen. Mijn liefde voor dichten is uitgegroeid tot een passie. Door de mooie reacties en lieve woorden van anderen ontdekte ik dat mijn hersenspinsels ook bij anderen iets kunnen raken. En dat vind ik een prachtig gegeven.
Wat ooit begon als een hobby, is uitgegroeid tot iets waar ik tegenwoordig met veel liefde en enthousiasme aan werk. Want misschien is dat wel de kracht van woorden: een gevoel dat bij jou begint, kan zomaar iets betekenen voor iemand anders.
Ik nodig je graag uit om een kijkje te nemen in mijn gedachtewereld en de reis naar mijn eerste dichtbundel.
Liefs,
Zwanie ❤️
